Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


De balans opmakend van 2007 tot nu toe

Column van juli 2007

De balans opmakend van wat het seizoen 2006/2007 mij aan successen gebracht heeft, mag ik toch wel tevreden terugkijken. Zeker, ik heb géén echte grote prijzen gewonnen en dat knaagt wel een beetje aan me. Uitstekende partijen heb ik op mijn naam staan, grote namen heb ik verslagen, prachtige gemiddeldes gespeeld, maar géén EK, WK of een Worldcup gewonnen en dat zijn altijd mijn grote doelen. Dat mensen hoge verwachtingen stellen heb ik geen moeite hoor, dat bedoelen ze gewoon goed. Je bent toch een prof zeggen ze en ze hebben gelijk. Aan mijn instelling heeft het gelukkig niet gelegen, maar er wordt erg sterk gespeeld. Dus in elke ronde moet je ontzettend op scherp staan en dat is niet gemakkelijk maar tegelijkertijd een enorme sportieve uitdaging!


Dick poseert met mevrouw van Oosterom voor het casino in Monaco 13 juni 2007

Ik vraag me af hoe dat het komt dat ik zo vaak het meest prestigieuze invitatietoernooi in de biljartwereld op mijn naam geschreven heb. Ik heb het natuurlijk over het Crystal Kellytoernooi in Monaco. Dat heb ik nu 8x gewonnen van de 14 keer dat het georganiseerd werd. Als je naar de eindgemiddeldes kijkt, dan heb ik het met overtuiging gewonnen. Immers, van de laatste 7 keer heb ik maar liefst 6 keer gewonnen, meestal met ruim over de twee gemiddeld! Als ik deze fantastische resultaten dan vergelijk met eindzeges in de Worldcuptoernooien, dan valt dat toch een beetje tegen. Blomdahl schittert vaak in de Worldcuptoernooien terwijl hij niet excelleert in Monaco. Ik bedoel misschien verwachten we wel teveel van elkaar, elke keer absolute topprestaties. Dat geldt ook voor mij. In de laatste twee Worldcuptoernooien ben ik 2 keer in de kwartfinales uitgeschakeld geweest. De laatste keer was toen in Porto, tegen Filipos Kasidokostas, die tegen mij 2.269 speelde. Enorm goed dus en ik had weinig kans in de 3e en 4e set. Hij heeft gewoon veel meer punten gemaakt en dus verdiend gewonnen. Maar je ligt er dus meteen uit en dat komt altijd hard aan. Ook al speel je de sterren van de hemel In je voorgaande partijen. Het telt even totaal niet mee, alleen de winst telt per partij. In Monaco spelen we een geheel ander systeem, het alom bekende Avé-systeem, iedereen speelt één keer tegen elkaar en een verliespartij hoeft dus niet fataal te zijn. Ook je gemiddelde kan doorslaggevend zijn bij een gelijke stand van partijpunten. Ik weet het niet eigenlijk maar het Avé- systeem bevalt me wel. Geduld en lange termijn-concentratie spelen een grote rol. Ik weet wel dat mijn kracht vooral ligt in lange partijen, in toernooien met veel partijen waar de winnaar de langste adem moet hebben. In Worldcuptoernooien met setjes is alles wat explosiever met daarbij nog een tijdslimiet van 50 seconden. En ik voel me daardoor kwetsbaarder! Net als andere favorieten. Ik moet er wel bij zeggen dat de tijdslimiet van 50 seconden positief werkt op het hele biljarten. In Griekenland en vooral in Porto vond ik dat de klok goed werkte. In Porto werd een digitale klok net boven het scorebord gemonteerd en het was erg goed zichtbaar. Je verandert je instelling door zo scherp mogelijk en zo goed mogelijk voorbereid elke keer naar de tafel te gaan. Je bent sowieso al scherp maar je doet er nog een schepje bovenop. Het zou prima zijn om dit systeem overal in de wereld te gaan gebruiken.

De winst in Monaco, voor de 8e keer dus, vormde voor mij eigenlijk het hoogtepunt van 2007 tot nu toe. Naast een finaleplaats in de Worldcup Sluiskil, twee nationale GP-overwinningen in Oldenzaal en Warmenhuizen en een 3e plaats op het EK driebanden in Salon-de-Provence en het bereiken van de halve finale in de Worldcup Manisa. Waar ik ook met veel voldoening op terugkijk, is de competitie in Nederland en Belgie. Met mijn competitiegemiddeldes van 1.953 en 2.000 heb ik een ijzersterk seizoen gehad met de titel voor Lugo in Belgie! Veel respect heb ik gevoeld door het opnieuw te winnen in Monaco en dat deed me goed. Mijn tegenstanders in Monaco waren van Kuijk, Burgman, Caudron, Ceulemans, Sayginer, Sanchez en Blomdahl. Als ik dit rijtje namen zie, dan denk ik weleens: tja ik kan ook 5e worden hé! Maar ik had dit succes ook nodig om eerlijk te zijn. De laatste 2 jaar heb ik goed gepresteerd, in veel toernooien bij de laatste vier gekomen, maar geen hoofdprijs gewonnen. Dat kan natuurlijk niet altijd of zelfs vaak. Daarvoor is de tegenstand te groot, maar toch… gelukkig compenseert Monaco dit feit en dan realiseer ik hoe mooi het winnen van een belangrijk toernooi is. Na de vakantie probeer ik in de resterende 3 Worldcuptoernooien het maximale resultaat eruit te persen en het WK proberen te winnen! Ik zal er niet teveel aan denken, want persoonlijk zou dat ook een blokkade kunnen betekenen. Maar ik moet een doel hebben en dit wordt mijn doel!!

Maar eerst een lange pauze en dan ga ik er weer fris en vol gemotiveerd tegenaan! In de volgende column ga ik wat vertellen over het nieuwe Hanze Catering team in Zwolle, een nieuw avontuur!

Groeten,

Dick Jaspers


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier