Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


Terug van weggeweest

Column van april 2005

Een gevoel van nostalgie bekruipt me altijd wanneer ik het befaamde biljartcentrum van Louis en Diana Havermans in Zundert weer eens aandoe. Dat was enkele weken geleden tijdens de E & L Notarissen Elite Grand Prix. Elk jaar wordt er een Grand Prix cyclus gehouden waarin de beste 16 zich plaatsen voor de Masters, het officiele NK driebanden en Zundert heeft sinds 1989 nooit ontbroken geweest, op zich al een grote prestatie. Losgezien van de prestatie die ik daar leverde (ik won er voor de 8e keer door Anno de Kleine te verslaan in de finale), ben ik ook bezig met andere dingen. De talloze foto's en lijsten daar binnen doen me vaak terugdenken aan prachtige herinneringen.

Wist u dat ik er 7 jaar gespeeld heb in het Teletronika-team tot 1993? Met gouden ploegmaten als de eigenaar himself Louis Havermans, de bekendste postbode van Oosterhout Ad Broeders en mijn muziekmaat Harrie van de Ven uit Eindhoven. Dat waren tijden zeg! We wonnen 2 x de Europa cup voor clubteams. Een keer in het hol van de leeuw in Helsingborg aan de Zweedse kust. Ik versloeg toen Torbjorn Blomdahl in zijn eigen club, BC Borgen en die waren niet mis hoor met vader en zoon Blomdahl. Terug naar Zundert. Ik heb dan het gevoel dat ik weer "thuis" kom in een veilig en beschermd biljartnestje.

Ben in zoveel landen geweest om toernooien te spelen, in grote chique hotels, congreszalen etc. in steden als Seoul, Tokyo, Berlijn en Madrid. Wat denkt u toen in 1991 toen ik terugkeerde uit Tokyo waar ik mijn allereerste Wereldbekerzege boekte en direkt daarna naar huis vloog om het kersttoernooi in Zundert te gaan spelen. Onderweg van het hotel naar het vliegveld Narita Airport verloor ik nog mijn ticket (uit mijn binnenzak gevallen) en kon ik alsnog op basis van een noodboardingpas toch nog mee terug met de rest van de spelers. Gelukkig want het kersttoernooi begon al 2 dagen later.... anders had ik moeten afzeggen!! Nu lachen we, maar toen niet hoor, wat een toestand zeg!!

Wist u dat ik in Zundert in 1985 voor de allereerste keer tegen Raymond Ceulemans speelde in het mini- vijfkamp toernooi? Dat was de openingspartij die ik uiteraard verloor maar ik maakte een goede indruk volgens de Stem. De kranten stonden er destijds vol van. Het kersttoernooi bestaat nog steeds evenals de Grand Prix maar de belangstelling is helaas teruggelopen. Doodzonde want je voelt de liefde voor het biljarten tot in elk hoekje van dit oergezellige eetcafé Den Hoek. Het ligt net buiten Zundert op de weg naar Rucphen en is een ideaal rustpunt voor talloze passerende fietsers.

Wist u dat ik al op heel jonge leeftijd al daar kwam om de jeugdcompetitie te spelen. Met mijn team D.O.S. uit Rucphen tegen K.O.T. (krijt op tijd, leuke naam, vindt u niet?) uit Zundert. Tegen jongens die 4 a 5 jaar ouder waren dan ik en een halve meter langer. En dat ik in 1977 les kreeg van oud-wereldkampioen Tonny Schrauwen, die meer dan 25 jaar bondscoach is geweest van Nederland en praktisch alle toppers onder zijn hoede heeft gehad. Dan kreeg ik lesblaadjes mee om thuis te oefenen. Ik heb ze nog steeds hoor. Ook mijn nationale en internationale carriere in vooral het driebanden is in Zundert begonnen. De eerste kneepjes van het driebanden leerde ik in de Drie zwaantjes in Sprundel, ook een bekend etablissement, waarna ik in 1986 de overstap maakte naar het toenmalige topteam Teletronika in de eredivisie die toen werd geintroduceerd. Als kopman kon ik zodoende uitkomen tegen de sterkste spelers van Nederland. En dat was interessant want een overwinning op een sterkere speler werd intensief beleefd en ervaren. Als ik dan terugkijk op die lange weg die ik heb moeten afleggen, ja dan is het allemaal zeer de moeite waard geweest.

Kunt u het geloven dat ik, elke keer als ik de deur opendoe bij Louis Havermans, dan flarden herinneringen in mijn hoofd voorbij schieten van al het bovenstaande. Misschien dat ik daarom vaak in de juiste stemming verkeerde om vaak de pannen van het dak te spelen. Want echt waar, ik heb er al zoveel fantastische wedstrijden mogen spelen. Leuk om altijd weer oude bekenden tegen te komen. U begrijpt dat ik hoog opgeef van dit plekje, want door al die onvergetelijke biljartmomenten heeft "Zundert" een unieke plaats ingenomen in de biljartwereld en ook bij mij! Oh ja ik was bijna nog iets heel moois vergeten. Voor de laatste keer hoor: Wist u dat de Japanner Junichi Komori rond 1994 op één van die tafels een serie van 28 behaalde in de Nederlandse eredivise en dat dat nog steeds (samen met Ceulemans) een wereldrecord hoogste serie is!

Misschien een beetje nieuwsgierig geworden hé? Ga er maar eens langs, u krijgt er geen spijt van.

Tot de volgende maand,

Groeten,

Dick Jaspers


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier