Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


De meeste dromen zijn...

Column van juni 2005

Op het moment dat ik deze column schrijf, bevind ik me in het plaatsje Espinho, een voorstadje van Porto, de op één na grootste stad van Portugal. Reden daarvoor is het 62e EK driebanden dat gehouden wordt in het luxe Casino van Espinho. Dus weer een spannend toernooi!

Er zijn acht poules met elk vier deelnemers. Daarvan gaan de eerste twee verder naar de laatste 16. Daar moet ik me normaal gesproken wel voor kunnen kwalificeren. Wie zitten er bij mij in de groep? Ik ben groepshoofd met El Messery (Egypte), de Griek Papaconstantinou en de Portugees Fernandez. Die laatste persoon is overigens ook vice-voorzitter van de beroemde voetbalclub FC Porto. Fernandez kan een mooi balletje stoten maar het is geen topper.

Op zaterdag en zondag komen de zestien overgebleven spelers nog in actie en wordt de rest van het EK in een knock-outsysteem afgewerkt. De tweede Nederlandse deelnemer aan dit EK mag ik natuurlijk niet vergeten: Jean-Paul de Bruijn uit het Zeeuwse Hulst. Mijn generatiegenoot zit in een "Griekse" poule met de zeer talentvolle Grieken (schrik niet van de namen, ik vind ze prachtig en opschrijven is wellicht makkelijker dan uitspreken) Nikos Polychronopoulus en Filipos Kasidokostas. De arbiters zullen er moeite mee hebben om deze namen zo correct mogelijk uit te spreken. De vierde speler is tenslotte ook een Portugees, genaamd Oliveira.

De deelname van Jean-Paul, die met de maand sterker wordt, doet me denken aan het laatste EK dat ik gespeeld heb. Niet in het driebanden, maar in het bandstoten. Mede doordat ik een wildcard kreeg, heb ik meegedaan. Ik had een "driebandenloos" weekeinde en geen andere verplichtingen, dus ik dacht: waarom niet? De biljartwereld vond het nogal spannend om te zien hoe ik me zou houden tussen al die toppers in het bandstoten. En, al zeg ik het zelf: ik was zeer tevreden over mijn prestatie! Ik herinner me dat ik in 1990 ooit eens meegespeeld heb op een EK bandstoten en toen werd ik 2e! Het EK in Aalten in april van dit jaar leverde me opnieuw een 2e plaats op, achter... jawel, Jean-Paul de Bruijn. Dat was inmiddels al zijn vierde Europese titel (van de laatste 5 jaren), dus hij behoort zeker tot de allergrootste bandstootspelers in de wereld. Met tevens een nieuw record, een gemiddelde van 16.85 tegenover 14.96 van mij. U mag van me aannemen: dat zijn wereldtopmoyennes. Zo'n gemiddelde (dat is een wat gewoner woord) betekent dus dat ik gemiddeld 15 punten per beurt heb geproduceerd.

De biljartkenner weet hoe moeilijk bandstoten is en kan zijn. Voortdurend de ballen proberen te verzamelen en zoveel mogelijk punten eruit te scoren. Maar er zijn vele hobbels op de weg. De ballen kunnen bijvoorbeeld achter elkaar liggen of je maakt één verkeerd plaatsingstootje en de ballen liggen weer helemaal uit elkaar. dat is dan ook meteen de reden dat ik het zo graag speel en gelukkig is dat af en toe te combineren met mijn driebandenverplichtingen. De mensen kennen mij als driebandenspeler en De Bruijn is voornamelijk bekend als bandstootspeler.

De Bruijn tegen Jaspers was dan ook een droomfinale voor de organisatie in Aalten. Ik speelde echt goed, maar Jean-Paul bleek net iets meer te hebben en hij werd zeker een welverdiende winnaar met een schitterend eindgemiddelde van bijna zeventien. Ik was blij en opgelucht dat ik zo mooi meedeed met een gemiddelde van bijna vijftien, tevens een persoonlijk record.

Ik mag niet dromen natuurlijk, maar soms doe je dat toch. Opnieuw een finale tussen De Bruijn en mijzelf, maar nu in MIJN specialiteit, het driebanden. In mijn dromen win ik.

Natuurlijk zeg ik dit niet hardop, ik schrijf het alleen in deze column. Laat ik eerst maar proberen om uit de poule te komen. Vervolgens krijg ik nog te maken met vier "finalepartijen". Maar toch, we zijn beiden erg goed in vorm en we leven er optimistisch en met vertrouwen naar toe. Gokt u een beetje op ons dan? Volgende maand zal blijken in hoeverre dromen bedrog zijn...

Tot volgende maand,

Dick Jaspers


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier