Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


Mislukt WK in Valladolid?

Column van december 2003

Is het WK mislukt? Dat is de vraag die ik mezelf kan stellen over het wereldkampioenschap, begin vorige maand gehouden in Valladolid (Spanje).

Laat ik eerlijk zijn: ik ging voor de 1e plaats! Zou alles wat onder nummer 1 komt, dan een mislukt avontuur betekenen? Er zijn hoge verwachtingen geweest, ook van mezelf, maar ik heb de ervaring dat goed te kunnen relativeren. Er namen 48 spelers deel aan het toernooi en de helft daarvan zou in staat zijn om het WK te kunnen winnen, waarvan ik samen met onder andere Blomdahl, Sayginer, Caudron, Zanetti en Sanchez tot de topfavorieten behoorde.

Het toernooi bestond uit 16 poules van 3 spelers en alleen de winnaar van de poule ging rechtstreeks door naar de laatste 16, samengesteld op basis van een ranking van punten en gemiddelde. Kritiek was er op het wedstrijdsysteem in de poules dat aangeduid wordt met "best of three", ofwel 2 gewonnen sets. De kritiek vind ik zeker wel terecht omdat ťťn misstap fataal kan zijn.

Ik was ingedeeld in poule E met een onbekende Chileen, Marco Sobarso en een sterke Turk, Adnan YŁksel, die momenteel in de 2e divisie speelt en dus wekelijks naar Nederland reist. YŁksel won in een prachtige partij met een hoog gemiddelde en ik had geen enkel probleem met Sobarso. Toch altijd oppassen en zeker als je zo weinig van een tegenstander afweet. Dus het stond al bijna van te voren vast: de beslissing zou vallen tegen YŁksel. De winnaar zou naar de laatste 16 gaan.

De eerste set werd overtuigend gewonnen door de Turk terwijl hij ook nog van acquit mocht beginnen in de 2e set. Hij miste gelukkig de verraderlijke beginstoot en ik deelde een mokerslag uit met een serie van 10. Maar, niet onder de indruk, beantwoordde hij mijn grote serie met een serie van 8! Dus de spanning was weer gelijk terug. Gelukkig maakte ik de set goed af (15-11 in 5 beurten) en stond het 1-1. In de 3e set zou dus de beslissing moeten vallen. Ik vertrok sterk en stond al snel met 14-2 voor. Voor mijn matchpunt koos ik toch voor de verdediging, die hij geweldig doorbrak met een serie van 5, maar daarna maakte ik het mooi uit. (15-7 in 5 beurten). Een prachtige partij van beide kanten en ik was door!!!

YŁksel had in ieder geval veel indruk gemaakt met niet alleen zijn hoge niveau, maar ook met zijn uitstraling en concentratie.

Op de ranking van de beste zestien was ik als 9e geplaatst en dat betekende dat ik tegen de Belg Eddy Merckx uitkwam, de nummer 8. Merckx is in de biljartwereld een bekende naam, maar daarbuiten nog niet zo (niet te verwarren met de wielrenner). Toch behoort hij al jaren tot de absolute top 5 in BelgiŽ en heeft hij al enkele mooie internationale prestaties geleverd. Nu, in de race naar de titel, werd gelukkig het best of five setsysteem gehanteerd, wat een meer rechtvaardige strijd betekent. Helaas verloor ik deze spannende partij, die tot het einde, nog alle kanten opkon. Ik kwam met 1-2 achter en maakte nog 2-2 gelijk door de 4e set met 15-14 te winnen. In de 5e set kwam ik nog op 12-12, maar Merckx maakte het vakkundig af met een slotserie van 3. Gemiddelde voor Merckx was 1.800 tegen 1.500 voor mij, dus het was wel een terechte overwinning voor hem. Ik ben daar gewoon eerlijk in en zoveel mogelijk objectief. Wat dat betreft, ben ik een goede verliezer, maar het is altijd een ontzettende koude douche na afloop! Het toernooi en de (mogelijke) wereldtitel vliegt zo uit je handen.

Het is echter wel goed te weten dat er in de laatste 10 jaar, 10 verschillende winnaars zijn geweest. Zelf won ik de titel in 2000 in het Franse St. Etienne in een finale tegen de Deen Carlsen. Dus het is echt een prachtige, maar loodzware opdracht om tegenwoordig een WK te winnen. Sayginer won zijn eerste wereldtitel op een indrukwekkende manier en hij behoort toch al zo'n 10 jaar bij de absolute wereldtop.

Nee, de tijd dat Ceulemans in een periode van 20 jaar, zo'n 17 a 18 x de wereldtitel voor zich opeiste, is allang voorbij. Het is knokken voor een titel en zo hoort het ook! Wel heeft Ceulemans alle grenzen verlegd en heeft hij mijn diepste respect. Hij was als eregast uitgenodigd en heeft zoals ik hem ken, praktisch alle partijen van begin tot eind gevolgd en dat siert hem als sportman.

Het was een uitstekend georganiseerd kampioenschap met veel publiek - ongeveer 1500 toeschouwers per dag - en er was veel TV-aandacht. Met in de finale een Turk en een Griek, die nog 19 jaar moest worden! Wat driebanden betreft worden Spanje, Griekenland en Turkije terecht de landen van de toekomst genoemd.

Over mijn prestatie ben ik duidelijk: ik heb zeker op mijn niveau gespeeld. Het gemiddelde over 3 partijen was 1.662 en daarmee behoor ik tot de 5 besten. Maar belangrijker is natuurlijk winnen en dat is niet altijd af te dwingen, hoezeer je je best ook doet.

Toch is de ervaring zoiets weer meegemaakt te hebben, onvergetelijk voor mijn verdere carriŤre.

Op naar de volgende uitdaging!!

Groeten,

Dick Jaspers


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier