Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


Richard Bitalis, een kleurrijke topper!

Column van december 2006

Natuurlijk ben ik be´nvloed geweest door bepaalde spelers die aan de top stonden. Een speler die mij enorm ge´nspireerd heeft, wil ik in de volgende column uitgebreid op terugkomen. Nu wil ik graag over een speler hebben, die ik ook als mens behoorlijk goed heb leren kennen. Een zeer sympathieke Fransman, ik heb het natuurlijk over Richard Bitalis, afkomstig uit Pau, aan de voet van de Pyreneeen. Knettergek, een kruidvat vol met emoties, alles of niets in zijn spel en bescheiden buiten de wedstrijden. Een bon vivant, een levensgenieter! Ook iemand die geen blad voor zijn mond neemt.

De eerste keer dat ik kennis met hem maakte, kwam hij zelf naar me toe en zei hallo Dick ik ben Richard, leuk om kennis te maken. Dat was ergens in 1988 denk ik. Ik was toen een opkomend talent en hij behoorde tot de 4 beste spelers van de wereld! En hij kwam zelf naar me toe om contact te maken, heel sympathiek! Ongecompliceerd. Vroeger had Richard wel een beetje een hekel aan me, omdat ik in zijn ogen erg traag was. Daar kon hij helemaal niet tegen en ik won vrijwel altijd. Dat heeft me altijd verbaasd, dat hij soms zo gemakkelijk te be´nvloeden was. Maar hij wist ook dat ik het nooit opzettelijk deed, het was nu eenmaal mijn stijl, die precisie en die enorme concentratie die ik op kan brengen. Hij was zelf veel te snel en te impulsief, veel te veel emoties. Daarom heeft hij niet veel grote internationale toernooien gewonnen. In 1983 werd hij 2e op het WK driebanden in Aix-les-Bains en hij won ook ooit een Worldcup toernooi in Antwerpen 1988.

Maar hij behoorde lang tot de absolute wereldtop en nu nog speelt hij mooie partijen. In Frankrijk pakt hij nog regelmatig de nationale titel en wint hij GP toernooien. Maar internationaal speelt hij sporadisch mee... Hij heeft inmiddels een respectabele leeftijd bereikt. In januari wordt hij 61 jaar. Zijn verjaardag viert hij nooit. Hij zei tegen mij: moet ik gaan feesten als ik weer een jaar dichter bij de dood kom? Tja, eigenlijk nog waar ook, niet?

Voor mij is hij de clown van het driebanden. En niemand anders! Als je hem ziet spelen, het is gewoon een genot. Hij is een artiest, puur spelend op zijn talent en hij kan er wat van hoor! Wedden dat je je lach niet kan inhouden? Ik heb er nu ook moeite mee hoor, na zoveel jaren. Ik zit gewoon met hem mee te lachen op mijn stoel en gelukkig is mijn Frans nog gebrekkig. Zodoende kan ik hem niet verstaan wat hij allemaal uitkraamt. Vroeger kreeg hij me echt niet uit mijn concentratie, ik was sto´cijns als altijd! Maar al een lange tijd ga ik erg vriendschappelijk met hem om en het is heel leuk om met hem op te trekken.

Een mooi moment van Richard is dat hij in een wedstrijd een keer een vrouwelijke scheidsrechter een dikke kus gaf op de wang nadat zij een bal had geteld die net raak was. Als dank gaf Richard haar een kus. De hele zaal lag dubbel. Wat dacht je van de historische finale tegen Ludo Dielis in Antwerpen. Ludo verloor gewoon lachend op zijn stoel. Op een bepaald moment leefde Richard zo mee met de loop van zijn speelbal dat hij zijn evenwicht enigszins verloor en belandde toen in ÚÚn van de plantenbakken die naast het biljart waren opgesteld. Ludo kon niet meer en ik lag dubbel van het lachen voor de TV. Zittend op zijn stoel merkte hij dat de camera op hem gericht was voor een close-up. Hij stak toen zijn tong uit...

In ÚÚn van de wedstrijden die ik tegen Richard speelde, nog niet zolang geleden hoor, stond ik behoorlijk achter. Hij speelde fantastisch en ik had er niets tegenin te brengen. Maar bij een paar missers op rij kwamen toch weer de zenuwen terug bij hem. Toen ik vervolgens ook weer goed terugkwam, had hij het niet meer. Hij kreeg een positie en zijn speelbal kon achterom. Hij volop moed aan het inpraten dat de bal niet achterom mocht en wat gebeurde er? Jawel, achterom en hij lachend/vloekend om zoveel stommiteit terug naar zijn stoel. Ik won de partij en diep ontgoocheld liep hij de arena uit. Ik vroeg aan een andere Fransman wat hij toch allemaal zei op dat moment en hij zei: als die bal achterom gaat verlies ik zeker want Jaspers komt altijd terug en ik kan toch niet winnen van Jaspers. Waarom kan ik toch niet winnen van die Jaspers, verdomme ik verlies altijd zeg, van hem kan gewoon niet winnen. Zelfs bij het aanleggen zei hij tegen zichzelf: nu maken deze bal want anders ga ik er zeker aan. En zie je stommeling waarom trap je er toch altijd in, je kunt niet winnen tegen hem, ik ben veel te nerveus etc.. Tja, hij had echt blokkades, maar vaak bracht hij zichzelf uit zijn concentratie door zijn temperament en nervositeit.

Ook op het gebied van de liefde was hij een gigant. Hij gaf een keer de allermooiste complimenten aan de baliejuffrouw. Ik stond er een keer bij toen we incheckten in Parijs en hij zei in het Frans dat ze de allermooiste ogen had die hij ooit had gezien en dat hij haar dolgraag een keer wou uitnodigen voor een diner. En hij had nog succes ook! Hij had zo'n schik.

Maar om terug te gaan naar het biljarten. Hij is een fantastische promoter voor het biljarten. Als je hem zag spelen, ging je altijd naar huis met een grote glimlach. Hij kon ook zo diep in de put zitten in een partij dat je altijd vˇˇr hem was. Dan liep hij triest terug naar zijn stoel met gebogen hoofd en een melancholieke blik in zijn ogen. Hij houdt veel van het leven maar sommige dingen zal hij nooit begrijpen.

Een man met zoveel routine, ervaring die de meest onnodige fouten kon maken, vooral als hij onder druk staat, maar ook verschrikkelijk kan uithalen met briljante oplossingen, uiteraard altijd op gevoel en niets met rekenschema's. Daar heeft hij toch helemaal geen geduld voor! Hij speelt met zijn hart en ziel en na de partij heeft hij altijd tijd en een vriendelijk woordje voor je, heel beleefd.

Ja, een kleurrijke man en ik hoop dat ik hem nog lang mag tegenkomen. Een ding is zeker: mocht hij op een gegeven moment stoppen, dan wordt Richard Bitalis echt gemist!

Volgende maand een andere favoriet!

Groeten,

Dick Jaspers


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier