Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


Jean-Paul de Bruijn en het bandstoten

Column van juni 2006

Bijna 30 jaar ken ik hem al. Mijn collega Jean-Paul de Bruijn uit het Zeeuwse Hulst die van hetzelfde bouwjaar (1965) is als ik. Naar aanleiding van zijn zeer recente succes op het EK bandstoten had ik het idee om eens wat over hem te schrijven. Want De Bruijn maakt veel furore op dit moment en toch zullen er velen denken, ik ken hem niet helemaal. Zo bekend is hij denk ik nog niet. Maar ik heb bewondering voor zijn eerzucht om er helemaal voor te gaan.

Als adviseur sponsorzaken bij het energiebedrijf Delta werkt hij 3 dagen in de week om de weekeindes op te offeren voor het topbiljarten, samen met zijn Denise. Ongeveer een maand geleden won hij voor de 5e keer het EK bandstoten in het Belgische Kortrijk, zijn specialiteit! Hij mag zeker na deze prestatie de beste bandstoter van de wereld genoemd worden. Immers het eindgemiddelde van maar liefst 25,86 baarde eigenlijk nog meer opzien dan zijn zoveelste titel!

Bandstoten staat erom bekend naast driebanden de moeilijkste en meest technische discipline te zijn en het seriewerk speelt een enorme rol in deze fascinerende spelsoort. Het wordt vrij weinig gespeeld en invitatietoernooien vinden nauwelijks plaats als het om bandstoten gaat. Het driebanden is de spelsoort die telt hè? Maar er is altijd het grote respect van de biljartkenner als je goed bandstoten kunt spelen en Jean-Paul heeft dus een unieke prestatie geleverd door met een gemiddelde van bijna 26 het EK te winnen.

Jammer voor hem is dat het al 10 jaar geleden is dat er een WK werd georganiseerd. Geruchten gaan wel dat de provincie Zeeuws-Vlaanderen plannen zou hebben om een WK bandstoten te gaan houden en dit natuurlijk ter ere van de beste Zeeuwse biljarter ooit. Dit zou misschien over een paar jaar gerealiseerd kunnen worden. Maar pas op Jean-Paul, want dan doe ik ook mee en ga ik me echt serieus voorbereiden en in het bandstoten sta ik ook mijn mannetje hoor. Maar eerlijk is eerlijk: hij is beter.

Vorig jaar deed ik weer eens mee na een lange afwezigheid aan het EK bandstoten, toen in Aalten. Ik had 2 weken serieus en fanatiek alleen op band getraind (dat zeggen we vaak tegen bandstoten) en jawel, ik haalde de finale tegenover, ja wie anders: Jean-Paul de Bruijn. Ik verloor de finale maar met goede cijfers en ik kon beslist tevreden terugkijken op een geslaagd kampioenschap.

De kracht van hem is dat hij verwoestend kan uithalen met zeer hoge series als hij de ballen bij elkaar heeft en daarbij speelt hij nog een tactisch spelletje dat zijn tegenstander vaak een slechte positie krijgt voorgeschoteld als hij mist. Vroeger in de jaren 60, 70 en ook nog een stuk van de jaren 80 domineerde het ijzersterke Belgische duo Ludo Dielis en Raymond Ceulemans het bandstoten met in hun kielzog mijn plaatsgenoot Christ van der Smissen. Dielis en Ceulemans waren de besten van de wereld in dit spelletje. Hun gemiddeldes staken altijd boven dat van die anderen uit en algemeen speelden ze vaak tussen de 12 en 17. Pas op hè, dat was niet mis! Bij sterke verdediging was de kans op missen frequent aanwezig en dat drukte onmiddellijk op het gemiddelde, dus wat de Bruijn heeft gedaan in het laatste EK met bijna 26 gemiddeld, dat is opzienbarend geweest.

Enigszins wrang voor de bovengenoemde Belgen, want ze worden flink de loef afgestoken met dit gemiddelde wat bijna 10 punten hoger ligt.Dat moeten ze enigszins verwerken. Vooral Ludo Dielis die technisch de meest vooruitstrevende was moet het nu even ontgelden. Ik had trouwens in Aalten een gemiddelde van 14.95 dus ik zit mooi in het rijtje van Dielis en Ceulemans, Van der Smissen en een Grethen uit Luxemburg. Maar een dikke pluim dus voor Jean-Paul die een fantastisch wereldrecord heeft neergezet en dat mag absoluut beloond worden met nog meer eer en publiciteit.

Ik had eigenlijk nooit zo verwacht dat hij een absolute wereldtopper zou worden. Hij heeft altijd hard gewerkt aan zijn maatschappelijke carrière bijvoorbeeld. Ook in het driebanden werd hij vorig jaar in het Spaanse Lugo sensationeel 2e in het WK achter de ongenaakbare Spanjaard Daniel Sanchez. Hij vertelt me regelmatig dat ik een voorbeeld voor ben en ben geweest wat betreft mijn eerzucht en concentratie en dat vind ik erg vleiend hoor. Altijd leuk om van een goed bevriende collega complimenten te krijgen, maar langzamerhand gaat hij óók een voorbeeld voor mij worden van wat hij allemaal zo presteert tegenwoordig. Maar leuk is wel dat we ooit in een ver verleden samen zijn opgeklommen in de jeugdklassen en nu elkaar nog steeds tegenkomen en bekampen met sportiviteit op de tegenwoordig blauwe biljarttafels. Dat is misschien wel het allerleukste!


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier