Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


Succesvolle opening 2006 voor mij

Column van februari 2006

De eerste maand van 2006 heb ik achter de rug en tot mijn opluchting ben ik erg succesvol geweest. Dit was een speciale maand voor me. Na de ooglasering op 19 december 2005 had ik mijn eerste wedstrijd op 6 januari 2006 in een klein dorpje, Daarlerveen, net even ten noorden van Almelo. Op zaterdag 7 en 8 januari had ik een verdere beker- en competitiewedstrijd voor Twentevisie en ik speelde weer ouderwets goed. Dit was mijn eerste brilloze biljartweekend en het was heerlijk om zonder bril aan het driebanden te zijn. Goh, ik wist niet hoe goed het aanvoelde om die kleine irritaties definitief te missen. Ook heb ik tijdwinst om niet meer aan die bril te moeten frunniken.

Dus met een korte wintersport achter de biezen ben ik als een gek aan het trainen geweest en gelijk heb ik al een paar prachtige successen mogen vieren. De nationale Elite Grand Prix was na een zeer spannende finale met mijn eeuwige nationale aartsrivaal Raimond Burgman weer in mijn handen terecht gekomen en slechts een paar weekjes geleden won ik de Outokumpu Worldcup voor de 2e achtereenvolgende keer in Sluiskil. Een prachtige internationale triomf waarbij de gehele wereldtop aanwezig was. Het was mijn 14e Wereldbeker- toernooizege. Mijn eerste won ik trouwens in Tokio in 1991, dus ik mag zeggen dat ik regelmatig ben geweest in al die jaren. Maar het wordt steeds moeilijker hoor. Veel van de gevestigde namen lagen er al snel uit in Sluiskil. Er komt natuurlijk een nieuw probleem om de hoek kijken. Er is een bepaalde verzadiging na zoveel jaren aan de top en ik zou er ook last van kunnen krijgen, maar na mijn operatie heb ik extra veel zin weer om te schitteren. Maar ook hierna komt er een periode dat het allemaal weer gewoon wordt, dus wat dan? Ik kan ze moeilijk opnieuw gaan laseren, nee de passie blijft voor het spelletje. En het is zwaar om een groot toernooi te winnen, maar als je dan wint, dan is het een fantastisch gevoel.

Ik praat er regelmatig over met andere spelers over dit aspect. Spelers als Sanchez, Blomdahl en Caudron, die reizen zoveel en verblijven zo vaak in hotels. Het is zwaarder dan je denkt. Elke keer je weer opladen voor een nieuwe topprestatie, maar we kunnen niet zonder!! Echt niet. Als ik een paar weken thuis ben, dan word ik onrustig. Dan moet ik weg. Dan moet ik spelen, waar maakt niet uit. Spelen voor je club, voor mensen, voor jezelf en dat is die verslaving die nooit weggaat. Want ik zeg vaak: ik heb voor dit leven gekozen.

Maar naast mijn gezin betekent dit leven zoveel voor mij. Vooral de vriendschap met spelers uit Mexico, Columbia, Griekenland, Denemarken, Duitsland en ga maar door. Vorige week was ik nog in BC Lugo in Deurne Antwerpen en dan praat je een beetje Antwerps met gezellige Belgen en dan is het echt weer feest (we moeten soms wel winnen). En dan wordt het weer veel te laat en dan moet ik de volgende dag weer flink bijslapen om goed fit naar het volgende zware biljartweekend toe te leven. Want ik sta bekend om mijn grondige voorbereiding! Een goede voorbereiding op een wedstrijd is het halve werk.

Maar u moet echt weten van me: alles draait om de topsport, daar moet een hoop voor wijken. Wij hebben de mazzel dat we nog jarenlang door kunnen gaan in goede gezondheid dus we zijn veel minder gestresst dan andere sporters die maar in een beperkte periode van hun leven de ultieme prestaties kunnen en zullen leveren. Voor mij echt geen formule 1. Ik had al dood kunnen zijn met elke keer je leven op het spel te zetten met die waanzinnige snelheden. Brrrr, ik moet er echt niet aan denken hoor. Geef mij maar biljarten. Nooit een blessure, nooit afgelast wegens slechte weersomstandigheden of dat je door een jury benadeeld wordt. Ok, biljarten is een rustige stille sport, maar onder de oppervlakte broeit er zoveel, dat wil je niet weten… lang leve het biljarten en dan vooral het driebanden!!

Tot de volgende maand,

Groet,

Dick Jaspers


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier