Dick Jaspers

Beginpagina Nieuws Columns Agenda
Palmares Biografie Producten Sponsors
Fotoalbum Gastenboek Contact Links


Evaluatie van de zomer...

Column van oktober 2005

De zomer is definitief voorbij. De balans opmakend van wat de zomer me heeft gebracht aan sportieve prestaties, kan ik alleen maar tevreden zijn. Met de winst in het Crystal Kellytoernooi in Monaco, een fraaie 3e plaats in de Sang Lee Memorial in New York (toernooi als eerbetoon aan onze geliefde collega Sang Lee, die vorig jaar aan maagkanker overleed) en een kwartfinaleplaats in de Worldcup Hurghada, mag ik zeker tevreden zijn.

Vooral de winst voor de 5e keer op rij en 7x in totaal in Monaco spreekt mij eigenlijk en velen tot de verbeelding. Want het wordt door de insiders wel het kleine WK genoemd, gezien de erg sterke bezetting en het prestigieuze tintje omdat het juist in Monaco plaatsvindt. Ik vind het allemaal schitterend natuurlijk, maar dit jaar heb ik het erg zwaar gehad. Van de 7 partijen die ik er speelde, heb ik in 5 partijen echt moeten afzien en knokken voor de winst. En geloof me, als je dan wint, dan voelt het aan als een echte zege!

U zult ook misschien iets gemerkt hebben van enige commotie omtrent mijn persoontje bij de start van de competitie eredivisie voor teams. Wat is er dan precies gebeurd? Wel, ik had besloten de 1e wedstrijd met mijn team Twentevisie uit Hengelo, niet mee te doen, omdat ik nog geld tegoed had van vorig seizoen. Erg vervelend natuurlijk, maar ik heb er erg lang op moeten wachten en de irritatie werd alleen maar groter. Aan vage beloftes heb ik niet zo veel, dus met medewerking van NL Sporter, een vakbond voor de individuele topsporter zijn er wat brieven verstuurd met daarin een ultimatum dat ik voor aanvang van het nieuwe seizoen graag afbetaald wilde worden van het afgelopen seizoen. Dat seizoen ligt dan alweer 3 maanden achter ons, dus ik vond dat ik wel het recht had om een dergelijke reactie te doen. Aan dat ultimatum kon mijn club niet tegemoet komen, dus ik heb de 1e wedstrijd aan me voorbij laten gaan. Met pijn in mijn hart. Maar ik moest wel consequent zijn en blijven. Daarna is er een pittig maar verhelderend gesprek geweest waarin de problemen goed zijn uitgesproken en ik zet me weer voor meer dan 100% in voor het belang en kopmanschap van mijn team. Leuk is het natuurlijk niet geweest maar ik vond de actie van mijn kant zeker gerechtvaardigd en we zijn er erg positief uitgekomen. Ik had de intentie om te schitteren in mijn 1e wedstrijd na dit voorval en dat is ook gelukt. Alleen we kwamen net iets te kort voor een puntendeling, dus uiteindelijk met lege handen naar huis tegen de landskampioen Delta/Ockenburgh uit Goes. Maar aan mij had het in ieder geval niet gelegen.

Wat me ook een beetje zorgen baart is dat ik niet lang geleden een artikel tegenkwam in de Telegraaf over een sluiting van alweer een befaamd biljartcentrum in Rotterdam. De naam is Imperator aan de Goudse Singel, vroeger zeer bekend toen Piet van de Pol de uitbater ervan was. Van der Pol was één van de meest succesvolle en legendarische biljarters van Nederland. Vooral de ouderen zullen hem vast en zeker nog wel herinneren. In zijn gloriedagen tot en met de jaren zestig werd er zoveel over biljarten geschreven, niet normaal, werd mij verteld. Nu dat Imperator binnenkort dicht gaat, verliest Rotterdam weer een stukje of zeg maar gerust een stuk biljartgezelligheid. Waar gaat dat naartoe? Het biljarten heeft momenteel gigantisch te leiden in de grote steden door o.a. veel te hoge kosten zoals huur, parkeerkosten en uiteraard de horeca zelf. De sport zal nooit uitsterven, maar zal zich verplaatsen naar een ander soort locatie zoals gemeenschapshuizen, kantines en zelfgebouwde biljarthomes. De bruine café's met één tafeltje zullen het wel overleven denk en hoop ik. Daarvoor is de sport teveel ingeburgerd in ons land. De ouderen en hopelijk ook steeds meer jongeren zoeken graag de gezelligheid op rondom de biljarttafel en gelijk hebben ze! Vindt u ook niet....?

Houdoe en tot de volgende keer

Dick Jaspers


Ontwerp en techniek: BSID
© 2000-2017 Dick Jaspers - Foto's: JP Parmentier